Pazartesi, Eylül 25, 2006

Dostum Return 2'ya..


"mutsuzluk içindeyken, mutlu zamanları anımsamaktan daha büyük acı yoktur" der Dante, "İlahi Komedya" da..

3 yorum:

return2 dedi ki...

Mutsuzluk icindeyken mutlu / mutsuz tum zamanlarin paylasildigi bir dosttan gelen sicak bir selam kadar da insani mutlu eden, sevindiren, umut veren guzel bir sey yoktur...
O zaman gorursun ki, mutsuzlugun aslinda hic de onemli degildir; o dostlarin uzattigi dostluk elinin verdigi sicaklik yaninda eriyip giden bir buz parcasi, gunes isiginda kaybolan golgeden baska bir sey degildir..
Usumus yuregin isinir, gulumsersin, kalkarsin ayaga, "iyi ki varsin dost" dersin...
Iyi ki varsin dost...

Adsız dedi ki...

Mutluluk insanın içinde diye çok garip ve insanları suçlayan bir laf vardır.. Ben oldum olası bu lafı sevmemişimdir. Sorumluluğu kişinin kendisine yükler..sanki hiç başka bir sebep olamazmış gibi...Tabi sen vurdum duymaz biri isen tamam. Ama ya değilsen.. Vurdum duymazlık ne kadar iyidir...? Yeri geldi dedim...

Adsız dedi ki...

" Anlayış, hatalar bahçesine ekilse bile yeşerebilir. " Dante'nin bu sözü pek hoşuma gider.
Dostluk zor ilişki; cesaret, erdem,Ümit, vefa var temelinde. Dostluk için elde AYNA gerek, her dem bakmak üzere.